PIBUBEEP !

We don't need another hero!

2012-01-16T12:03:00.005+01:00

...of misschien toch wel?
Die ene collega of leidinggevende die je altijd sneller af is. Hij staat al aan je bureau nog voordat je aan het onderwerp goed en wel hebt kunnen denken. Vervelend, want je schrikt er bijna van (wakker). Je had er liever uit jezelf al aanbegonnen.
Nee, dan liever de mensen die zich lekker met hun eigen werkzaamheden bemoeien en verder niet 'zo moeilijk doen'. Geef mij maar iemand die wat sluimert tussen waken en slapen en die mij een goed gevoel geeft omdat hij er nog niet aan had gedacht.
Cause: We don't need another hero. We'd rather feel like one!

Wees een held door heldendom in je omgeving te stimuleren! Komt iemand aan je bureau met een goed idee: stimuleren! Nee je kan niet van alles doen, maar je kan iemand allereerst complimenteren voor het idee, de suggestie of het lef dat hij of zij de moeite doet om naar je 'toe te stappen'.
Heb je er geen tijd voor, maar zie je wel enig nut: Laat het uitwerken in een plan dat het doel, het middel en de uitvoering beschrijft. Dan kan je er later nog eens goed naar kijken en zien of je er iets mee kunt.
We don't need another hero? Or maybe we do need more people like you!

Hij zit er nu al weer.

2011-06-07T22:45:00.000+02:00

Het is nu minstens twee weken geleden en hij zit er alweer. Centrum Amsterdam, in het bushokje in de buitenlucht. Soms ligt hij nog te slapen, soms zit hij rechtop. Het lijkt niet alsof hij nog echt 'bij' is zegmaar. Hij is behaard, zeg maar met baard en voldoet aan het type dakloos. Als ik weer terugfiets, uit mijn werk, zit hij er nogsteeds. Wat kan ik hiermee? Waarom is dit zo? Zou hij hulp nodig hebben? Of juist niet. Waar is onze verbinding met de omgeving?

What's today sir?

2011-01-14T12:25:00.058+01:00

Today

I see more Than ever before

MAILTIJD, de nieuwe MAALTIJD !

2010-09-07T14:27:00.000+02:00

N.a.v. het geslaagde thema maaltijden
introduceren wij: mailtijden !

Lekker aan de slag vandaag,
Oh, ff een mailtje,
Oh Suus mailt, wat leuk,
Mm, wat wilde ik ook weer doen?
Ohja, die nog even mailen
Een link, s ff kijken…
Mooie dingen, nog een link naar zijn blog..
Mmm, wat was ik ook alweer…?
...oja, mijn mail.
Nee, ik wilde wat anders
Dat rapport, dat moet af..
Okey, laatste mailtje…
Afsluiten..
Het rapport… Oja, daar moest ik Gerard over mailen!…

Mailen kan je net als eten de hele dag doen (bellen kan ook overigens). Het scheelt alleen wel een hele hoop tijd wanneer je:
a) niet de hele dag naar je mail kijkt (en al zeker geen belletje hoort)!
b) niet alles per mail communiceert, maar bijvoorbeeld even belt of langsloopt (ontvang je ook niet zo’n hoop mail terug) en
c) als je gerichter te werk gaat bij het gebruiken van je mailbox.

Daarom introduceer ik: Mailtijden, een “nieuwe” vorm van mailen met een knipoog naar Maaltijden.
Gebruik je mail net als een maaltijd: mail om 10uur een half uur, vanaf 12/13 uur en om 16 uur nog een keer. Maak daar een gewoonte van. De gezette tijden zorgen voor orde, regelmaat, rust en efficiëntie.
Zorg dat je geen slaaf wordt van je mailprogramma. De mailbox staat ten dienst van jou en niet andersom :-D.

Waarom doelen belangrijk zijn....

2010-09-01T13:33:00.000+02:00

De sleutel past niet meer in het nieuwe slot.
Het biertje heeft geen prik meer.
De sandwich is al buiten de deur genuttigd vandaag.
Je bril is niet meer hip en je to-do-boekje
is helemaal vol. Allemaal afgeschreven spullen!

Verlies dus nooit je doel uit het oog!

Het was weer Sail en dat hebben we geweten...

2010-08-23T13:11:00.002+02:00

Pak een boot, dacht iedereen...

Organisatieverandering, maak er wat moois van!

2010-07-16T13:29:00.013+02:00

De Nederlandsche Bank moet het ondergaan en de overheid moet het inmiddels ook al ondergaan. Er is massaal sprake van organisatie- en cultuurveranderingen. De termen worden tegenwoordig erg veel gebruikt, waardoor ik me afvraag of ze de lading nog wel dekken. Als communicatiedeskundige met een achtergrond in organisatieantropologie ben ik benieuwd of het woord ‘verandering’ niet meteen aanleiding is voor negatieve reacties. Ik pleit dan ook voor een andere benaming van organisatieverandering, omdat zowel de letterlijke betekenis van de term als de ontwikkeling in de aanpak van het proces danig verschillen van de huidige betekenis en gevoelswaarde....

Allereerst verwijst de letterlijke betekenis van het woord naar een organisatie die als geheel moet gaan veranderen. Dit is in de meeste gevallen echter totaal niet het geval en de betekenis zorgt indirect voor grote onrust. Het doel van een organisatieverandering is namelijk om dezelfde organisatie te behouden en te verstevigen door middel van een aantal veranderingen. Wat men dus eigenlijk wil communiceren is dat een organisatie op die manier gaat veranderen, dat het met de kern op een sterkere manier vooruit kan. Het zou mooi zijn als dit ook in de betekenis en de gevoelswaarde van de term naar voren kwam.
Daarnaast heeft organisatieverandering zelf ook al weer wat ontwikkelingen ondergaan: het is voorgekomen uit een achterhaalde managementfilosofie waarbij de bedrijfstop de veranderingen bepaalt en de medewerkers dit op hebben te volgen – ook wel verandermanagement genoemd – . Inmiddels zijn de opvattingen hierover alweer gewijzigd. Organisatieveranderingen blijken het meest succesvol wanneer ze gedragen worden door de medewerkers (bottom-up). Niet alleen de betekenis, maar ook de ontwikkeling in aanpak is gewijzigd. Dus waarom zouden we het eigenlijk nog zo blijven noemen?
Een nieuwe benaming zou helpen voorkomen dat men uit gaat van een opgelegde organisatie-verandering en het gevoel dat de organisatie als geheel op de schop moet. Voor die consultants, medewerkers of ondernemers die graag op een positieve manier te werk gaan, kan ik de volgende suggesties doen. Spreek bijvoorbeeld over ‘Organisatieversterking’, of (beter nog) ‘cultuurversterking’. De betekenis van deze woorden is in lijn met de doelen van de organisatie en benadrukt daarnaast een positieve insteek van het onderwerp bij de introductie.
(Een kleine toelichting op de term ‘cultuurversterking’: bij veel van de organisaties die een cultuurverandering nodig hebben zijn mensen (onbewust) lam gelegd om nog enige eigen inbreng te hebben. Dit is in mijn ogen een vorm van een uiteenvallende en ongezonde (bedrijfs-) cultuur. Om weer meer samenwerking, kennisdeling en vooral betrokkenheid met het product te genereren is het nodig de cultuur weer te versterken en de mensen te voeden. In dit geval is er geen sprake van een cultuurverandering, een woord dat er al bij voorbaat impliceert dat er iets geheel mis is en anders moet. In dit geval zou ik willen spreken van organisatieversterking of een cultuurversterking, waarbij de nadruk ligt op de positieve kern die behouden moet worden. Daarbij benadert cultuurversterking de link tussen de interne organisatie en haar omgeving. Dit is niet alleen een denkomslag in organisaties, maar ook een manier van werken die de organisatie en de maatschappij meer met elkaar verbindt.

Straatmuzikant: de oplossing voor wijkproblematiek?

2010-03-17T14:05:00.001+01:00

Af en toe laat hij zijn gezicht zien op de brug bij de Haarlemmerdijk, vlakbij Albert Heijn. Met zijn ietwat magere gestalte en sprekend gezicht speelt hij gitaar en zingt. En hoe! Er zit swung in, al weet ik nu even niet wat dat precies betekent. Hij maakt contact met zijn publiek en speelt, speelt, alsof de vonken er vanaf vliegen... Deze man heeft passie, humor en lef en menig voorbijganger kan een lach niet onderdrukken. Je vraagt je af of hij voor geld speelt of meer plezier heeft aan de lach die hij voorbijgangers met het spelen schenkt.
Het klinkt misschien gek, maar dit zijn kleine wereldverbeteraars. De hele stemming in de buurt wordt beter, voelt warm en mensen kijken elkaar aan. Je zou zo iemand willen aanstellen om mensen op te vrolijken en buurten prettiger te maken. Maar de vraag is of hij er dan nog net zo veel plezier in zou hebben als nu. Op eigen initiatief maakt hij de straat een uurtje blij. Mensen lachen naar hem en kinderen blijven staan. Winst: pakweg drie euro tien...
Zo'n man huur je niet in, dan verliest hij zijn authenticiteit en zijn passie. Zo'n man geef je een glimlach en wat geld, in de hoop dat 'ie nog wat langer blijft. Mooi werk.

Namiddaglicht

2010-03-09T13:50:00.002+01:00

We hebben krachtige vrouwen nodig.

2010-03-02T15:43:00.000+01:00

Vandaag had ik een gesprek met een krachtige Iraanse vrouw. Zo een die vroeger altijd deed alsof het thuis met haar man koek en ei was en gewoon doorging, maar nu gelukkig wel beter weet. Kracht, zo leerde ik vandaag, betekent namelijk niet dat je andermans lasten moet dragen, maar juist dat je in staat bent om op te komen voor je eigen rechten en plezier. En ja, we hebben allemaal gehoord van feminisme en we vinden soms dat het wel met heel veel bombarie gebracht is. Want wat geldt voor vrouwen, geldt natuurlijk ook voor mannen. Ook zij mogen hun wensen en zeker ook emoties laten zien.
Vandaag begreep ik echter opeens waar vrouwen van voor mijn tijd voor gevochten hebben. Opeens zag ik het nut in van meer van deze mooie vrouwelijke voorbeelden, wat ik eerder niet zo zag. Vrouwen van mijn generatie hebben namelijk niet of minder hoeven vechten voor een gelijkwaardige plek in de maatschappij. Deze vrouwen realiseren zich niet - ik spreek ook voor mijzelf - hoe belangrijk het was, is en zal zijn dat vrouwen niet afwachten en lijdzaam toezien, maar zelf het heft in handen nemen.
Wij hebben krachtige vrouwen nodig. Ik zeg het nog maar een keer. Vrouwen die doen wat zij zelf willen en daar duidelijk voor uit komen. Vrouwen die laten zien dat het kan, dat waar een wil een weg is. Vrouwen die zelf beslissen hoe zij behandeld willen worden en gelukkig zijn.
Dus stem op die vrouw die de politiek in gaat, want dit is over het algemeen een krachtige vrouw!

What makes you sell, is the love for it.

2009-12-17T14:32:00.002+01:00

Dat liefde verkoopt hebben we aan den lijve kunnen ondervinden bij het TV programma 'Boer zoekt vrouw'. Zelfs ik, als minimale tv-kijker, heb bijna elke week op uitzending gemist gekeken naar dit zoetsappige voyeuristische, maar ook verbindende programma. Want laten we wel zijn: dit programma schept een band!
Je kent elkaar nog niet zo goed, maar praat over Boer zoekt Vrouw? Voila, daar is meteen het gevoel van verbinding. En waarom is dat eigenlijk het geval? Is het omdat we met onze eigen mening hierover iets blootleggen van onszelf? Iets universeels dat ons allen verbindt? Ik houd het hier vooralsnog even op.
Een andere meer concrete manier waarop liefde kan verbinden is deze: herken je het gevoel wanneer je ergens helemaal lyrisch over bent en niets liever wil dan dit gevoel overbrengen op anderen? Hij (of zij) is zooo leuk! Deze winkel of dit product is zo cool! Kortom: een passie die je wilt delen?
Een passie die je wilt delen stelt je in staat om allerlei manieren te verzinnen om ook anderen de aantrekkelijkheid hiervan te laten zien. En hoe noemen we dit ook wel?...Buitengewoon goede marketing!
Andersom geldt deze passie-theorie ook: je brengt pas iets aan de man als je er zelf passie voor voelt en dit over kunt brengen! Dit laatste is goed nieuws voor alle mensen die van hun passie hun werk willen maken: dit kan je het beste aan de man brengen! Het is minder goed nieuws voor een ieder die werkt op een gebied waar zijn of haar passie totaal niet ligt: You're not going to make it here. Zoek je passie elders of probeer - met enige moeite - liefde te voelen voor hetgeen je doet.

Wat maakt werk zinvol...?

2009-12-03T16:41:00.001+01:00

Mensen willen gewaardeerd worden, is de algemene kreet. Zo valt goede managers en leidinggevenden te adviseren om te motiveren, te informeren en mensen de middelen te geven zoveel mogelijk zelf keuzes te maken. Zo af en toe een schouderklopje, complimentje en zelfs een cadeautje is hierbij ontontbeerlijk. Dit laatste blijkt echter een bodemloze put als iemand zichzelf niet kan waarderen, want op een dag is de fut weg en daar doe je van buitenaf dan niets meer aan.
Dus, wat doe je dan nog als leidinggevende, of als persoon die zichzelf niet in deze functie waardeert? Juist, pak het bij de wortels aan! Gun jezelf en of je medewerkers begeleiding en ruimte in het vinden en levend houden van de eigen motivatie. Concreet betekent dit: stil staan bij wat je in een functie graag wil betekenen en waar jij (,hij of zij) energie van krijgt. Vervolgens inplannen van kleine doelen om dit te gaan en blijven verwezelijken. Daar krijg je zingeving van!
After all: Opvoeden is ook niet 'pappen en nathouden'. Dat is iemand zelf de middelen geven om keuzes te maken, plezier te zoeken en zin te geven. Als jij het al weet, kan je een ander helpen. En verdomd: dat maakt het werk behoorlijk zinvol!